شبکه اجتماعی پارسی زبانانپارسی یار

پيام

+ اين حديث رو در کتاب داستانهاي قرآن نوشته ي آيت الله مکارم شيرازي پيداش کردم:خداوند فرمود: اهل دنيا کسي است که زياد بخندد، زياد بخوابد، زياد خشمناک بشود، کمتر راضي باشد، به هر کس بدي کند، از او معذرت نخواهد و هر کس از او معذرت بخواهد،آن را قبول نکند.
هنگام اطاعت خداوند کسل است؛ ولي موقع ارتکاب گناه شجاع و جري است. آرزوهاي دور و دراز دارد، در صورتي که مرگش به وي نزديک‌تر است. از نفس خود حساب نمي‌کشد، زياد حرف مي‌زند، ولي نفعش به مردم کم است. از خدا نمي‌ترسد، ولي هنگام مشاهده غذا شاد و خندان مي‌شود.
بدان که اهل دنيا هنگام رفاه و وسعت رزق، خداوند را شکر نمي‌کنند، مردم را به چيزهايي دعوت مي‌کنند که خودشان ندارند و بديهاي ديگران را به رخشان مي‌کشند.
اما اهل آخرت؛ سيماي آنها نرم و مهربان است، حيايشان زياد است، کمتر حماقت دارند، نفعشان به مردم زياد است و مکر و کيدشان کم، مردم از جانب آنها در امان هستند، ولي خود آنها از مردم رنج مي‌برند. سخنانشان سنجيده و حساب شده است. هميشه از خود حساب مي‌کشند و به نفس خود رنج مي‌دهند و آن را سرزنش مي‌کنند. چشمانشان مي‌خوابد؛ ولي دلهايشان بيدار است.
اغلب از خوف خدا گريه مي‌کنند و هميشه به ذکر خداوند مشغول‌اند. وقتي که مردم را کاتبان اعمالشان، غافل مي‌نويسند، آنها را ذکرگويان مي‌نويسند. در اول استفاده از نعمت خدا را حمد مي‌گويند و در آخر هم شکر مي‌کنند. هميشه دعاي آنها به سوي خداوند صعود مي‌کند و سخنان آنها مسموع مي‌باشد. ملائکه‌ به وسيله دعاي آنان در زير حجابهاي ملکوتي شاد و خرم‌اند.
فهرست کاربرانی که پیام های آن ها توسط دبیران مجله پارسی یار در ماه اخیر منتخب شده است.
برگزیدگان مجله فروردين ماه
vertical_align_top